• Stosując tzw. "foggersy" lub dyfuzyjnie zmiękczające filtry uzyskuje się jednolity efekt zatarcia zmienności między bardziej lub mniej łagodnymi obszarami. Rezultaty przypominają pastelowy rysunek. Przy oświetleniu z tyłu portrety nie są imponujące. Najlepiej jest ustawić portretowaną osobę, ubraną w jasno kolorowy strój na ciemnym tle: subtelnie rozproszone na jasnych kolorach światło podkreśla efekt
   
• Legendarne "softars" - filtry zmiękczające Zeis'a oddziaływają zupełnie inaczej. Ich powierzchnia pokryta jest małymi mini-soczewkami i daje bardzo drobne, dyskretne rozmycie, zależne od wielkości apertury.
   
• Filtry "cross-screen" powodujące efekt gwiazd zmniejszają kontrast, a jeżeli są ostre światła, na zdjęciu powstanie rzeczywisty obraz gwiazd.
   
• Użycie wazeliny - na całym, lub jako plamki na neutralnym filtrze - jest godne polecenia.
   
• Nawet najprecyzyjniejszy system pomiaru światła błędnie zinterpretuje sytuację przy nadmiernym rozproszeniu światła. Jeżeli to możliwe czas naświetlania powinien być zawsze zróżnicowany o jeden do dwóch punktów (korekcja ekspozycji +EV).
   
• Nawiązując do poprzednich rekomendacji - przy miękkich portretach godne polecenia są niskoczułe filmy jak Agfacolor Ultra 50 i Agfachrome RSX 50. Neutralizując nieco efekt filtra, ze swoim drobnym ziarnem i niskim kontrastem, dadzą dobry efekt końcowy.

poprzednia strona

strona główna