Bardzo niewiele osób wie, że we wczesnych dniach grafiki komputerowej, gdy nie było kolorowych drukarek, do uzyskania wydruków obrazów cyfrowych na papierze używano niezwykłych technik fotograficznych: po prostu fotografowano monitor komputera przy użyciu zwykłego aparatu. Chociaż może się to wydawać anachronizmem, jest to ciekawa opcja uzyskania obrazu wyjściowego. Fotografie wykonane w ten sposób, nawet przy pomocy prostej, jednoobiektywowej lustrzanki mogą być zadziwiająco dobre (jeśli przestrzega się zaleceń opisanych w tej części kursu), nie tylko ze względu na jakość, ale także ze względu na ich inne zalety: w efekcie otrzymujemy oryginalny obraz na slajdzie lub filmie negatywowym, który może być następnie wykorzystany do klasycznego kopiowania fotochemicznego w punkcie usług fotograficznych. Innymi słowy, możesz zanieść negatyw Twoich zdjęć cyfrowych do dowolnego laboratorium fotograficznego i zamówić odbitki w cenie standardowych odbitek fotograficznych. Możesz także skorzystać ze specjalnych ofert dotyczących tanich wydruków wielkoformatowych lub plakatowych. Używając slajdów masz możliwość wyświetlania Twoich obrazów i zdjęć cyfrowych na projektorze, co jest korzystniejsze niż w przypadku innych procesów druku fotograficznego, nie tylko ze względu na cenę, ale także na wytrzymałość i trwałość kolorów.

Proces ten nie jest skomplikowany. Największy dostępny monitor i dobra karta graficzna z wysoką rozdzielczością są idealne do fotografowania obrazu bezpośrednio z monitora. Jednak posiadacze starszego sprzętu, takiego jak 15" monitory z 256 kolorami, także mogą uzyskać zadowalające efekty.  

Zalecany jest wybór trybu graficznego wysokiej rozdzielczości, żeby jak najwięcej pikseli mogło być zapisanych na filmie. Parametry te można ustawić w opcji "Ekran" w Panelu Sterowania systemu Windows, w polu "Monitors" komputeów Macintosh lub w plug-in dla karty graficznej. Wiele kart graficznych oferuje możliwość użycia niższej rozdzielczości z całą paletą kolorów (np. 1024 x 768 piksele z 16.7 milionami kolorów) lub wyższej rozdzielczości ze zmniejszoną ilością kolorów(np. 1280 x 1024 pikseli z 64.000 kolorów). W tej metodzie wyższa rozdzielczość zazwyczaj pozwala na uzyskanie lepszych rezultatów. Inna podstawowa zasada wymaga ustawienia widoku na obrazu na monitorze w taki sposób, ażeby jeden piksel obrazu odpowiadał jednemu pikselowi monitora. Zależnie od programu, polecenie to zwane jest 100%, 1:1 lub - jak w Adobe Photoshop - Actual Pixels. Najlepiej jest, gdy obraz cyfrowy posiada taką samą liczbę pikseli, jaką monitor może wyświetlić. W tym wypadku należy unikać funkcji zoom w programach do edycji obrazu, a zamiast tego zmienić efektywny rozmiar obrazu. Funkcja ta różnie nazywa się w różnych programach (np. image size, recalculate, scale, resample, size, itp.).

Dodatkowe czynności:

1. Format portretowy, aby wykorzystać całą powierzchnię monitora, musi być obrócony o 90 stopni.
    
2. W prawie wszystkich programach do edycji obrazu istnieje polecenie "full-size" (pełny rozmiar), które można wykorzystać do wyeliminowania wszystkich niepożądanych elementów (takich jak linia komend, paski narzędzi itp.) i pozwala na wykorzystanie całej powierzchni monitora.
   
   
3. W celu uniknięcia przekłamań kolorów w obrazach o odcieniach szarości, zalecane jest stosowanie filmu czarno-białego.
    
4. Aparat musi być wycelowany w środek monitora i musi być umocowany na statywie, monitor oczywiście ma stać idealnie prosto.
    
5. Odległość (tzn. odległość ogniskowa) ma być tak dobrana, żeby monitor całkowicie wypełniał wizjer. Niewielki efekt telefoto (70 do 100 milimetrów) zmniejszy problem wypukłości krawędzi bocznych.
    
6. Po ustawieniu ostrości musisz dobrać prędkość migawki do częstości pionowego odświeżania monitora. W innym wypadku tylko część obrazu może zostać zapisana na filmie. Nie mogąc użyć lampy błyskowej, będziesz musiał zastosować dłuższy czas naświetlania: nic nie może pójść źle przy ustawieniu 1/25 s i dłużej.
    
7. Samo naświetlenie powinno być wykonane w zupełnej ciemności, żeby uniknąć błędów pomiarowych i odbić na monitorze. Jeśli jest to konieczne, fotograf, aparat i monitor powinny być przykryte materiałem zaciemniającym.

Po wywołaniu negatywów lub slajdów, możesz wykonać dowolną ilość odbitek, od wyretuszowanej fotografii paszportowej, aż do kartki pocztowej. Gdy będziesz zamawiał zdjęcia w laboratorium fotograficznym, powinieneś wybrać nieco większy format niż jest to konieczne, ponieważ zazwyczaj na zdjęciu pojawiają się brzegi monitora. Można je po prostu obciąć nożyczkami. W przypadku slajdów, niepożądana ramka może być zakryta czarną taśmą samoprzylepną.

poprzednia

główna

następna